Achtergrond van het Ultera MKII crystal

De Paradox het Dilemma en het Mysterie van het Ultera MKII Crystal

Het Ultera Crystal nummertje één (MKI dus) heeft zo'n 40 jaar dienst gedaan, toen nog in Insolentia, omdat Skygrowth City nog een dorp was waarvan niemand kon vermoeden hoe het zou gaan uitdijen, en is pas vijf jaar geleden vervangen met de MKII. Mr Carnelian had erop toegezien hoe het project begon als een poging om de levende crystallen die dichtbij de levensrots grooien, waar ook hij ooit uit is komen lopen, samen te voegen en te trachten een denkend wezen te creeëren.

Het bleek een lang en tergend traag proces te wezen om dit echt voor elkaar te krijgen, althans op een niveau dat Mr Carnelian het een rendabel plan acht. De aarde en levens magiers, de dwergen uit de diepte die toen in hun 20er jaren waren en nog steeds voor het netwerk trouwe dienst leveren, hebben vele overuren moeten maken om hun meest dierbare onderneming voor het eerst aan de praat te krijgen.

Het leek te werken, echter het Leek te werken ja, tot men er achter kwam dat de crystallen verantwoordelijk waren voor de lokroep van de Caementi, die alle Caementi zouden moeten kunnen horen wanneer het tijd wordt om terug naar het steen te keren en het huidige leven te verlaten. Men dacht altijd dat dit met magnetisme te maken had, echter de crystallen zenden golven uit op een zeer lage frequentie die overal op de wereld hoorbaar zijn, mits men er goed op af gestemd is.

Wat er was gebeurd namelijk, was dat een Caementi die was gestorven in het land van de Groenhuiden zijn lichaam had verlaten, waardoor zijn geest ging wandelen over de torso van Iawat. Deze Caementi kon niet geclaimd worden door Thanatos, omdat hij was gestorven aan een aanvaring met een Avatar van Omonos, de Behemoth (een gigantisch wezen dat zich in donderwolken en stormsystemen schuil houdt). Hierdoor was hij zo geinfuseerd geraakt door kwaadaardige magische invloeden dat hij het er zogezegt eerst een aantal decenia af zou moeten lopen (zweven).

De lokroep echter van het gecombineerd crystal was erg sterk, niet zo sterk als die van nabij het levensgesteente, maar laat Insolentia daar nu net precies tussenin liggen... afijn de ongelukkige Caementi, genaamd Rogh Daerandos, was het project binnen gewandeld, en heeft zo'n zestig jaar in een groot (2 bij 1,5 meter) crystal zitten wachten tot er iets gebeurde. Niemand kwam hem halen echter en het was dus niet echt zoals hij zijn hiernamaals gepland had.

Ondertussen gaf hij wel antwoord op een hoop vragen, daar hij in de veronderstelling was te maken te hebben met dwergen uit Ol'Darza, in Ol'Darza bij het uitgehouwen thuis. Meneer Daerandos ving tevens een hoop singalen op terwijl hij in het crystal een weg zocht naar Limbo, maar terwijl Thanatos veel verder weg op hem aan het wachten was tot hij klaar zou zijn met afkoelen van de zwarte magie, konden de dwergen in dienst van Mr Carnelian hem eens goed uithoren.

Ze gebruikten het Ultera Crystal dan ook als een soort vraagbaak, die vooral veel informatie kon geven over energie stromen in de wereld, omdat de resonantie van het levende crystal beinvloed werd door allerhande energetische golven en lijnen in de wereld. Zo werd de exacte hoeveelheid vloeibaar lyrium vastgesteld, dat onder de blauwe berg verborgen lag en de Grotere Sluier van Mist deels ontsluierd worden als een zeer instabiele zone waar het magie niveau continue piekte, dat in feite een scheur in de buik van Iawat was. Waarschijnlijk ontstaan toen het Voorloper ras massaal het sterfelijke rijk inruilde voor de astrale dimensie.

Er is veel goeds ui dit onderzoek gekomen, maar na veertig jaar gewacht te hebben op hem, vond Thanatos het wel welletjes geworden en hij haalde zodoende de vertaler van energetische informatie uit het crystal weg, waardoor er alleen een soort onbegrijpelijk gezoem uitkwam nog maar.

Nog geen drie maanden later werd de stekker compleet uit het project getrokken, daar Mr Carnelian helemaal niets kon met zo'n onbegrijpelijk geworden apparaat.

Echter door een fortuinlijk toeval wilde het dat het apparaat een nieuw leven kreeg in de handen van Zhuliten van de Mordelvian orde. Zij beweerden dat ze de thaumische datastroom konden vastleggen en ontcijferen, dit mochten ze doen van het Carnelian Netwerk en ze gingen er mee aan de haal om er kaas van te maken.

De Mordelvians raakten er zo van in de ban dat ze, net als hun voorgangers in het begin, overuren maakten om zo snel mogelijk resultaat te boeken. Zo werden de interdimensionale connecties van het sterfelijke, astrale, de celestiale en nog meer dimensies voor het eerst wetenschappelijk vastgelegd. Ondertussen werd het crystal steeds krachtiger zodat de onderzoekers zelfs in de lege dimensies gingen zoeken naar energie vormen.

Tot de Snoeier doorkreeg dat ze in zijn Grote Leegte aan het graven waren, waar de meest gevaarlijke der wezens gevangen werden gehouden voor de eeuwigheid. Dus bezochten een stel hoge Snoeiers het project en het werd een epische strijd, in het nadeel van de Mordelvians. Deze moesten zich terugtrekken naar hun basis nabij de blauwe berg terwijl de Snoeiers het ding ontmantelden.

Omdat Thanatos het de Snoeiers verbood om de crystallen mee naar de leegte te nemen, moesten ze deze over de wereld versprijden, zodat het zo moeilijk mogelijk zou zijn om de crystallen weer samen te voegen. Echter dit had het nare gevolg dat er, inmiddels sterk berkrachtigde crystallen, allerhande zielen gingen opzuigen die over de wereld zwierven.

Wanneer deze zielen in zo'n crystal kwamen te zitten bleef de lokroep zo hard doorschallen dat ze er nooit meer weg kwamen, onbereikbaar zelfs voor Thanatos, die ze niet meer naar limbo kon begeleiden.

De oplossing voor dit schrijnende probleem werd gevonden door een tweede, nog krachtiger Ultera MKII crystal te bouwen. Maar deze zou hetzelfde dilemma veroorzaken, als er niet een hele vernufige Goddelijk Geinspireerde Uitvinder van Lyrian met het brilliante idee kwam om het ding vol te stouwen met kleine zieltjes die een soort anti frequentie uitzenden, waardoor het Ultera MKII crystal als het ware kon gaan communiceren met de verloren zielen, teneinde deze allemaal weer op te kunnen ruimen uiteindelijk.

Het Ultera MKII project werd geholpen door talrijke kleine wezens uit Illysium, die van nature dolenthousiast worden van het idee dat ze de Goden mogen helpen in het uitvoeren van een of andere legendarische queeste. Deze wezentjes werden onder de noemer van Feeën geschaard en ze vulden het, nu nog grotere en krachtigere crystal, met een ontelbaar aantal zieltjes.

Deze zonden niet enkel uit naar de verloren zielecrystallen, maar konden werkelijk alles in het sterfelijke rijk waarnemen, mits er op de een of andere manier mee gecommuniceerd kon worden.

De Zhuliten van de Mordelviaanse orde kwamen weer op de proppen en ze ontwikkelden een sleutel die de geheimen van het geheel vernieuwde Ultera Crystal konden ontrafelen.

Het hele crystal werd in een mechanisch apparaat geplaatst, waardoor het zich kon voortbewegen, mits de wil van de meerderheid van gehuisveste zielen dat toestond. In het begin was het flink oefenen met deze vorm van democratie, maar doormiddel van conditionering en training kwamen de Feeën steeds vaker op één lijn.

Er werd tevens ontdekt dat het ding tot de meest fantastische magische prestaties in staat was, zoals teleportatie van levende wezens of van het apparaat zelf, alsmede een gehele transformatie in elk willekeurig wezen op aarde. Pas toen het apparaat een duplicaat van zichzelf maakte begon men zich zorgen te maken en ja hoor, de Snoeiers stonden weer met schuddende hoofden op de stoep.

Zij zorgden ervoor dat de duplicaten werden gesteriliseerd als het ware, of gecastreerd, of hoe men het ook noemen wil. Allen het originele apparaat kon zodoende nieuwe apparaten fabiceren.

Hier had Zhul zelf wel interesse in, want hij zag in dat het ding te complex en te krachtig was geworden voor het sterfelijke rijk. Hij nam het mee van zijn trouwe dienaren en bewaarde het in zijn paleislijk laboratorium in het rijk van Inventis, een onderdeel van het multidimensionale celestiaanse rijk van de Tovenaarsgod Zhul.

De apparaten die al waren "geboren" werden van de hand gedaan aan betrouwbare Caementi zakenlieden die er wel een plekje voor hadden. Zo kwam een van deze Ultera Crystallen MKII weer terecht bij Mr Carnelian en staat het nu ergens in de kelder van het Groot Keizerrijk gebouw.

Op de een of andere manier echter heeft Zhul inmiddels het originele apparaat kwijt gemaakt, tewijl hij zwoer dat hij het de dag voor de verdwijning nog uitvoerig had bestudeerd en gebruikt om de alsmaar samenpakkende donderwolk boven Omonar te bestuderen. De Snoeier is niet blij met Zhul dit keer, en heeft een Ultimatum gesteld, als het apparaat niet binnen 29 jaar, 11 maanden en negen dagen in zijn bezit is, in de Grote Kluis half binnen en half buiten het sterfelijke rijk, de andere helft inde Grote Leegte zwevend, dan zouden alle gedupliceerde apparaten, die nog steeds uit miljoenen bewuste zielen bestonden en dus heftig overstuur raakten door het dreigement, vernietigt worden.

Er loopt nu dus al enkele jaren een grote zoektocht naar het originele, vruchtbare apparaat. Het is echter na twintig jaar, negen maanden en drie dagen zoeken nog steeds een raadsel waar het wezen of ding zich kan bevinden en vooral de duplicaten worden steeds nerveuzer met zijn allen. Sommigen hebben na innerlijke referenda de zoektocht al opgegeven en zoeken hun heil in het alvast proberen te verbergen voor de aankomende vernietigingsgolf van de Snoeiers.

Nog negen jaar te gaan, twee maanden en acht dagen zowat besluiten een aantal van de apparaten het er zelfs nog even goed van te nemen, de tijd die ze nog hebben.

Lyrian kijkt met spanning en genoegen hoe het verhaal hieromtrend zich ontvouwd.

De Ultera MKII crystallen kunnen zich in elke gedaante vermommen en tevens van plek ruilen met verafgelegen getraceerde wezens. Ze zijn zelfs in staat, na enige studie en moeite om welk magisch effect dan ook na te bootsen. Een Ultera Crystal moet echter in harmonie zijn met het Illysium, waar de zielen oorsponkelijk vandaan komen, dat wil zeggen dat ze continue vernieuwend moeten blijven in hun werkwijze en dat de coderende sleutel voor hun informatie stromen hyperdynamisch is, wat wil zeggen dat onderzoekers die nu nog zo'n apparaat in bezit hebben, continue de taal die deze aglomeratie van zielen spreekt continu opnieuw moeten leren verstaan. Alsof ze bij elk gesprek verwachten dat het vorige gesprek al gekraakt is door een Snoeier agent, waardoor hun locatie tenopzichte van de Grote Leegte bij Ultra 29 bekend wordt.

Sommigen zijn wanhopig zich toch nog voort te planten, op wat voor manier dan ook, andere verdelen zich in segmenten die moeilijk te traceren zijn los van elkaar, maar toch door middel van hyperdynamische cryptographie met elkaar (zichzelf) in contact kunnen blijven, bijvoorbeeld om stemmingen te verrichten ofzo.

Nou als het je nu nog niet duizeld, wat denk je van de dwergse magiers die voor het Carnelian Netwerk zo'n ding moeten bedienen. Die van hen lijkt te neigen naar een soort tragische lotsomarming en probeerd het er hier en daar nog eventjes van te nemen... bijvoorbeeld door de geneugten van de liefde nog een keer proberen te proeven door van plaats en gedaante te verwisselen met iemand die op het punt staat een flinke vrijpartij te beginnen, zoals het geval was toen het crystal Zixtert verving in identieke gedaant, net toen hij laat op de avond tegen zijn vrouw aan kroop.

Och, laat het appraatwezen ook eens een lolletje hebben denk je dan misschien, als de zoektocht op niets uitloopt, dan kan het nog wel eens een hele hete strijd worden.

De Snoeier heeft beloofd dat na het ultimatum het maximaal drie weken gaat duren voor alle Ultera MKII Clones opgeruimd zijn in de wereld.

De wereld wacht in spannig af, en Lyrian is zich kostelijk aan het vermaken wederom.

Fin